فِي الْقُرْبى در ذكر فضائل جناب امير المؤمنين عليه السّلام ، گفته : [ عن البراء بن عازب رضي اللَّه عنه قال في قوله تعالى : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ : أي بلغ من فضائل علي ، نزلت في غدير خم ، فخطب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و سلم ، ثم قال : « من كنت مولاه فهذا علي مولاه » ، فقال عمر رضى اللَّه عنه : بخ بخ يا علي اصبحت مولاي و مولى كل مؤمن و مؤمنة . رواه ابو نعيم ، و ذكره أيضا الثعالبي في كتابه ] . ترجمه عبد الوهاب بخارى و حاجى عبد الوهاب از أكابر فضلاء و علماء مقبولين ، و اجلهء مشهورين و معروفين نزد اهل سنت است . شيخ عبد الحق دهلوى در « اخبار الاخيار » مىفرمايد : [ شيخ حاجى عبد الوهاب بخارى از اولاد سيد جلال بخارى بزرگ است ، كه جد سيد جلال الدين مخدوم جهانيان است ، سيد جلال را دو پسر بود : سيد احمد پسر بزرگ ، و ديگر سيد محمود مخدوم پسر سيد محمود است ، و شيخ حاجى عبد الوهاب بخارى از اولاد سيدى احمد است ، بزرگ بود ، موصوف بعلم و عمل و حال ، و در اوائل حال كه هنوز در ملتان توطن داشت ، روزى در ملازمت پير و استاد و صهر خود سيد صدر الدين بخارى نشسته بود ، از وى شنيد كه گفت : دو نعمت در عالم بالفعل موجود است كه فوق جميع نعمتها است ، و ليكن مردم قدر آن دو نعمت را نمىشناسند ، و بدان پى نمىبرند ، و از تحصيل آنها غافلند : يكى آنكه وجود مبارك محمد صلى اللَّه عليه و سلم بصفت حيات در مدينه موجود است ، و مردم اين سعادت را در نمىيابند ، و ديگر قرآن مجيد كه كلام پروردگار است ، و وى سبحانه و تعالى بيواسطه بدان متكلم و خلق از آن غافلند .